Wyszukiwarka
Liczba elementów: 7
Dziedzictwo kulturowe
Tarnowskie Góry
Budynek ratusza należy do najbardziej reprezentacyjnych obiektów w Tarnowskich Górach. Został zbudowany w latach 1896-98 na przyrynkowej parceli, zajmowanej wcześniej przez gmach sądu. Projektantem ratusza był znany berliński architekt, Hermann Guth, który połączył w swym projekcie cechy neorenesansowe i neogotyckie. Budowla ma trzy kondygnacje, a do jej dekoracji wykorzystano cegłę klinkierową, granit i piaskowiec. Wewnątrz imponująco prezentuje się sala posiedzeń.
więcej >>
Dodaj do planera
Dziedzictwo kulturowe
Pszczyna
Budynek Sądu Rejonowego w Pszczynie, który stoi przy ul. ks. bp. Bogedaina, na południe od Rynku, zalicza się do najbardziej efektownych zabytkowych gmachów w mieście. Wzniesiono go na potrzeby królewskiego sądu na przełomie XIX i XX wieku, nadając mu wygląd, który nawiązuje do renesansu niderlandzkiego. W sąsiedztwie tego budynku znajduje się surowy gmach dawnego więzienia, obecnie zaadaptowany na hotel Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.
więcej >>
Dodaj do planera
Dziedzictwo kulturowe
Mysłowice
W drugiej połowie XIX wieku w Królestwie Prus przeprowadzono gruntowną reformę organów wymiaru sprawiedliwości. Dzięki temu, w 1878 roku Mysłowice stały się siedzibą pruskiego Królewskiego Sądu Powiatowego, a w 1889 – Królewskiego Sądu Grodzkiego. W latach 1895-1906 w centrum miasta (przy dzisiejszej ulicy Krakowskiej) stanął okazały, eklektyczny budynek sądu, przy którym wybudowano neogotycki gmach więzienia.
więcej >>
Dodaj do planera
Dziedzictwo kulturowe
Dąbrowa Górnicza
Plac Wolności jest centralnym punktem na mapie Dąbrowy Górniczej. Tutaj znajduje się monumentalny Pałac Kultury Zagłębia – jedna z najbardziej udanych realizacji idei socrealizmu w architekturze, obiekt faktycznie tętniący życiem kulturalnym. Charakterystycznym elementem placu pozostaje kontrowersyjny pomnik „Bohaterom Czerwonych Sztandarów”, od początku lat 90. ubiegłego wieku znany także jako pomnik Jimiego Hendrixa.
więcej >>
Dodaj do planera
Dziedzictwo kulturowe
Cieszyn
Tradycja stawiania krzyży pokutnych przywędrowała na ziemie polskie z Zachodu. Była charakterystyczna przede wszystkim dla obszaru Niemiec, choć spotykamy ją od Morza Śródziemnego po Skandynawię. Proste i surowe kamienne krzyże stawiane były przez zabójców w miejscach, gdzie popełnione zostało morderstwo. Samo postawienie krzyża stanowiło ostatni moment pokuty. Na ziemi cieszyńskiej znajdziemy je w Cieszynie, Pruchnej oraz na stokach Łazka koło Brennej.
więcej >>
Dodaj do planera
Panoramy
Dąbrowa Górnicza jest miastem młodym, nie liczy sobie nawet stu lat. Powstała z wielu miejscowości, które w jeden organizm połączył wspólny rozwój gospodarczy. Industrializacja rozpoczęła się na przełomie XVIII i XIX wieku, kiedy to na gruntach wsi Dąbrowa zbudowano pierwszą kopalnię – „Reden”. W następnych latach w pobliżu powstała huta „Bankowa” wraz z osiedlami robotniczymi. W ten sposób ukształtowało się naturalne centrum późniejszej Dąbrowy Górniczej. Plac Wolności wraz z otaczającymi go budynkami jest dzieckiem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Rozległa pusta przestrzeń doskonale służyła 1-majowym marszom i wiecom, barbórkowym spotkaniom czy innym manifestacjom. Od północy nad placem dominuje olbrzymia bryła Pałacu Kultury Zagłębia. Wzniesiono go w latach 1951-1958, dzięki wsparciu m.in. wywodzącego się z Dąbrowy Górniczej Aleksandra Zawadzkiego – komunisty, wieloletniego Przewodniczącego Rady Państwa. Budynek jest ponoć jedną z najlepszych realizacji socrealistycznych. Projektował go architekt Zbigniew Rzepecki. Dom Kultury Zagłębia, bo tak pierwotnie PKZ się nazywał, stylistycznie nawiązuje do architektury renesansowej. Zdumiewa rozmiarami: liczy 4700 metrów kwadratowych powierzchni, z tego 1900 metrów kwadratowych przypada na hole. Do budowy zastosowano piaskowiec i cegłę. W środku znajdziemy marmury, drewniane boazerie, lustra, ręcznie malowane kafelki, gipsową sztukaterię. Najważniejszym miejscem w Pałacu jest obszerna sala teatralna z 699 fotelami. W Pałacu działają m.in. orkiestra kameralna, miejska orkiestra dęta, teatr, kino, świetlice środowiskowe, ośrodki kultury, ludowy zespół pieśni i tańca. Nieopodal Pałacu uwagę przyciąga betonowy pomnik „Bohaterom Czerwonych Sztandarów”. To dzieło Augustyna Dyrdy, odsłonięte w 1970 roku. Ideę monumentu oddaje autorski jego tytuł: „Postacie z ‘Międzynarodówką’ na ustach, pod czerwonym sztandarem”. W 1990 roku, kiedy pomnik chciano wysadzić w powietrze, mieszkańcy Dąbrowy Górniczej osłonili go własnymi piersiami. Wówczas to na postumencie pojawił się napis: „Jimiemu Hendrixowi, Kurtowi Cobainowi; Make love not war; War is over; Wszystkim, którzy kochają wolność”. W 2006 roku władze miasta umieściły na pomniku tablicę z napisem: „Bohaterom czerwonych sztandarów. Dąbrowiakom. Twórcom dziejów walk o narodowe i społeczne wyzwolenie”. W okolicy Placu Wolności warto zwrócić także uwagę na pierwsze wieżowce w mieście, spośród których wyróżnia się tzw. superjednostka przy ul. T. Kościuszki.
Panoramy
Dąbrowa Górnicza jest miastem młodym, nie liczy sobie nawet stu lat. Powstała z wielu miejscowości, które w jeden organizm połączył wspólny rozwój gospodarczy. Industrializacja rozpoczęła się na przełomie XVIII i XIX wieku, kiedy to na gruntach wsi Dąbrowa zbudowano pierwszą kopalnię – „Reden”. W następnych latach w pobliżu powstała huta „Bankowa” wraz z osiedlami robotniczymi. W ten sposób ukształtowało się naturalne centrum późniejszej Dąbrowy Górniczej. Plac Wolności wraz z otaczającymi go budynkami jest dzieckiem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Rozległa pusta przestrzeń doskonale służyła 1-majowym marszom i wiecom, barbórkowym spotkaniom czy innym manifestacjom. Od północy nad placem dominuje olbrzymia bryła Pałacu Kultury Zagłębia. Wzniesiono go w latach 1951-1958, dzięki wsparciu m.in. wywodzącego się z Dąbrowy Górniczej Aleksandra Zawadzkiego – komunisty, wieloletniego Przewodniczącego Rady Państwa. Budynek jest ponoć jedną z najlepszych realizacji socrealistycznych. Projektował go architekt Zbigniew Rzepecki. Dom Kultury Zagłębia, bo tak pierwotnie PKZ się nazywał, stylistycznie nawiązuje do architektury renesansowej. Zdumiewa rozmiarami: liczy 4700 metrów kwadratowych powierzchni, z tego 1900 metrów kwadratowych przypada na hole. Do budowy zastosowano piaskowiec i cegłę. W środku znajdziemy marmury, drewniane boazerie, lustra, ręcznie malowane kafelki, gipsową sztukaterię. Najważniejszym miejscem w Pałacu jest obszerna sala teatralna z 699 fotelami. W Pałacu działają m.in. orkiestra kameralna, miejska orkiestra dęta, teatr, kino, świetlice środowiskowe, ośrodki kultury, ludowy zespół pieśni i tańca. Nieopodal Pałacu uwagę przyciąga betonowy pomnik „Bohaterom Czerwonych Sztandarów”. To dzieło Augustyna Dyrdy, odsłonięte w 1970 roku. Ideę monumentu oddaje autorski jego tytuł: „Postacie z ‘Międzynarodówką’ na ustach, pod czerwonym sztandarem”. W 1990 roku, kiedy pomnik chciano wysadzić w powietrze, mieszkańcy Dąbrowy Górniczej osłonili go własnymi piersiami. Wówczas to na postumencie pojawił się napis: „Jimiemu Hendrixowi, Kurtowi Cobainowi; Make love not war; War is over; Wszystkim, którzy kochają wolność”. W 2006 roku władze miasta umieściły na pomniku tablicę z napisem: „Bohaterom czerwonych sztandarów. Dąbrowiakom. Twórcom dziejów walk o narodowe i społeczne wyzwolenie”. W okolicy Placu Wolności warto zwrócić także uwagę na pierwsze wieżowce w mieście, spośród których wyróżnia się tzw. superjednostka przy ul. T. Kościuszki.